ถนัดไหม?

บทความโดย : Happy AnnCan
เปิดอ่าน : 3580

สวัสดีวันอากาศร้อนๆ ค่ะ ต้องขอบอกเลยนะคะว่าซัมเมอร์นี้ร้อนแรงสุดใจขาดดิ้นเลยจริงๆ ด้วยอนุภาพของรังสีอัลตราไวโอเล็ตจากดวงอาทิตย์ส่งลำแสงอันแข็งแกร่งยิงตรงมายังประเทศไทยในเวลานี้นั้น เรียกได้ว่าร้อนสะใจจริงๆ ค่ะ  เดินทางไปไหนมาไหนตอนกลางวันแดดเปรี้ยงๆ นี่ตาแทบลืมไม่ขึ้นเลยนะคะ 

 
มาเข้าเรื่องของบทความตอนนี้ดีกว่าค่ะ ช่วงที่ผ่านมาประเทศไทยมีวันหยุดยาวกันเยอะจริงๆ นะคะ  long weeked กันสองสัปดาห์ติดเลย ถ้าไม่ได้ขึ้นเหนือล่องใต้ไปไหน ส่วนมากก็จะหลบร้อนกันอยู่ในบ้าน นอนตากแอร์ พึ่งพัดลมกันเป็นแถวๆ ดิฉันเองก็มีช่วงเวลานั้นเหมือนกัน แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คนในยุคสมัยนี้ก็คือการหางานอดิเรกทำ ใช่แล้ว! เราคงไม่นั่งๆ นอนๆ กลิ้งไปกลิ้งมากันทั้งวันใช่ไหมคะ ช่วงหยุดยาวแบบนี้ เป็นช่วงที่เราจะได้ทำในสิ่งที่เราชอบ ทำได้อย่างต่อเนื่องยาวนาน เราต้องหาอะไรทำบ้างละ ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ อ่านจากที่ค้างไว้จนจบบริบูรณ์ ดูหนังดูซีรีย์จนจบถึงตอนอวสาน ฟังเพลง เล่นกีฬาเล่นดนตรี แกะโน้ตใหม่ๆ หรือมีความชอบความถนัดที่แตกต่างออกไปไม่ว่าจะเป็นการทำงานไม้ ปั้นดินเผา ออกไปถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆ  ต่อจิ๊กซอ เลโก้ เย็บปักถักร้อยอะไรก็ว่าไปตามความถนัดของแต่ละคน
 
 
ใช่แล้วค่ะ วันนี้เรามาคุยกันเรื่องความถนัด…ช่วงที่ผ่านมาดิฉันได้พยายามทำสิ่งที่ไม่ได้ถนัดขึ้นอย่างหนึ่งก็คือ การเขียนนิยายแนวแฟนตาซี แฟนตาซีที่ว่ามันก็ไม่น่าจะมีอะไรใช่ไหมคะ มันน่าจะเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ ที่อยู่ในจิตนาการของเรา เราอยากให้มันเป็นยังไงเราก็ใส่ๆ ไปโล้ด ไม่เห็นต้องกลัวอะไร ไม่เหมือนกับการเขียนเรื่องแนวประวัติศาสตร์ที่ต้องอ้างอิงข้อเท็จจริงซะหน่อยใช่ไหมค่ะ แต่มันดันไม่เป็นอย่างนั้นเลย…. เพราะดิฉันทำให้มันยากเองละ  ก็ดิฉันดันกำหนดให้นางเอกของเรื่องเป็นแอนนิเมเตอร์ คือผู้สร้างตัวการ์ตูนแอนิเมชั่นน่ะ เรื่องราวจะเกิดขึ้นอย่างแฟนตาซีถ้าตัวละครที่นางเอกสร้างขึ้นดันมีชีวิตขึ้นจริงๆ น่าสนุกใชไหมคะ  เรื่องราวมันจะเกิดขึ้นจากตรงนั้น แต่ทว่าดิฉันไม่รู้ว่าคนสร้างแอนิเมเตอร์เขาทำอย่างไร ความรู้ของดิฉันห่างไกลเรื่องราวเกี่ยวกับแอนนิเมเตอร์มากๆ แต่เนื่องจากการเป็นนักเขียนที่ดี เราต้องให้เกียรติผู้อ่าน ถ้าเราเขียนไปมั่วๆ แต่คนอื่นเขารู้จริงขึ้นมา มันจะไม่จ๊าบเอาได้  
 
 
ดังนั้น ก่อนอื่นเลยดิฉันต้องขอทราบข้อมูลจากเพื่อนที่ทำงานเป็นแอนิเมเตอร์ก่อน ให้มันบรรยายมาว่าวันๆ มันทำอะไรบ้าง กระบวนการทำงานของมันคืออะไรบ้าง มีทีมงานที่ทำงานด้านนี้กี่ทีม เรียกว่าอะไรบ้าง ระยะเวลาการทำงานส่วนใหญ่นานเท่าไหร่ ถ้าลอร์ดออฟเดอะริงส์ ต้องทำยังไง แล้วถ้าเป็นแอนนิเมชั่นทั้งหมดแบบทอยส์ สตอรี่ต้องทำไง ซึ่งก็เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ต้องศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมมากมายเพื่อให้ข้อมูลที่ได้มานั้นถูกต้องที่สุด เขียนไปเขียนมา ทำไมมันยากจังเลย พล๊อตเรื่องที่ดิฉันคิดไว้ในจินตนาการมันเพี้ยนไปเนื่องจากข้อเท็จจริงมันไม่สอดคล้องกัน เรื่องราวเริ่มไม่สนุกอย่างที่คิด...เพราะดิฉันทำในสิ่งที่ดิฉันไม่รู้จริงนั้นเอง...
 
อันที่จริงเรื่องนี้มันไม่ยากเกินไปหรอก ถ้าเราศึกษาและพยายามอย่างเต็มที่ แต่คงเป็นที่ดิฉันเองที่เริ่มไม่สนุกกับมัน เริ่มเบื่อ เพราะไม่รู้ว่าเรื่องราวต่อไปจะเป็นยังไง คิดไม่ออก จนได้เปิด Youtube ดูอะไรเรื่อยเปื่อย และเปิดไปเจอคลิปหนึ่งของ โน๊ต อุดม แต้พานิช ชื่อว่า “โน๊ต อุดม แต้พานิช ตัวกู ของกู”  คลิปนี้มี 2 ตอนด้วยกัน  ในตอนที่ 2/2 พี่โน้ตบอกว่า 
 
 
“ที่อยู่มาได้ทุกวันนี้ ก็เพราะทำในสิ่งที่ชอบ ชอบในสิ่งที่ทำ และจงอยู่ไกลจากสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ ถ้าอยากทำก็จงทำเท่าที่รู้ ถ้าจะเขียนหนังสือ (แน่ะ เหมือนรู้เลยว่าเรากำลังเขียนหนังสือยู่) ก็เล่าเรื่องที่ตัวเองรู้ ถ้าอวกาศ ดาวอังคารไม่เคยไป  หรือจะเขียนเรื่องมัลดิฟ แต่ตัวเองยังไม่เคยไป ก็เอาใกล้ๆ เอาแค่ย่านบางกะปิ เอาเท่าที่รู้ก่อน หลีกเลี่ยงในสิ่งที่ตัวเองไม่รู้ก่อน”
 
 
ฟังปุ๊บ เหมือนโดนธนูปักที่กลางกาบาล อืม…นะ  นี่คงเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้มันสะดุดอยู่ตรงนี้ เพราะสิ่งที่ดิฉันกำลังจะก่อกำเนิดมันขึ้นนั้นมันไกลตัวจนเกินไป  ถ้าดิฉันจะลดสเป็คของนางเอกลงให้เป็นเพียงพีอาร์สาวก็คงจะดีขึ้น พล๊อตเรื่องที่วางไว้อาจต้องปรับกันยกใหญ่ แต่เพื่อให้เรื่องไม่สะดุด และไม่ทำให้ดิฉันทำงานยากจนเกินไป เกินเอื้อมจนเกินไปคงจะต้องมีการปรับเปลี่ยนกันบ้าง
 
 
การที่เราได้ทำสิ่งที่ถนัด หรือมีความรู้อยู่แล้วมันจะช่วยสงเสริมให้ราวเรื่องต่างๆ หลั่งไหล พรั่งพรูออกมาแบบไม่ต้องเค้นมันออกมา เหมือนเราทำงาน ในแต่ละวันเราทำงาน และเป็นงานที่ถนัด ที่รัก ที่มีความรู้ รับรองเลยว่าเรื่องนี้ เรามีความชำนาญไม่แพ้ใครแน่ๆ ถ้าให้นักการตลาดไปทำงานบัญชี หรือให้นักบิดมอเตอร์ไซต์ทางเรียบไปแข่งขันทางวิบาก มันก็คงไม่ work เช่นกัน  เพราะฉะนั้นการทำในสิ่งที่ถนัด และทำในสิ่งที่เรามีความรู้นั้น เป็นการดีที่สุด แล้วเรื่องอื่นๆ ที่เราไม่รู้ ค่อยศึกษาไปจนเรารู้ เมื่อเรารู้แล้วค่อยขยับพัฒนาไปในเรื่องนั้นๆ ต่อไปจะดีกว่า 
 
 
ถ้าใครมีโอกาสได้ดูคลิปนี้ของ โน๊ต อุดม แต้พานิช  ถือว่าเป็นคลิปที่ให้กำลังใจคนได้ดีมากค่ะ มีแง่คิดและแรงบันดาลใจให้เราได้ ทั้งในการทำงานและการใช้ชีวิต ลองไปหาชมดูนะคะ แล้วเราจะได้รู้ว่าความสุขของเรา มันเกิดขึ้นได้จากสิ่งเล็กๆ เรื่องเบาๆ ที่เราชอบ เราถนัดแค่นั้นจริงๆ ค่ะ
 
บทความโดย : Happy AnnCan

Information Partner
  • Bitec
  • Central World
  • Fortune Town
  • Future Park
  • impact
  • impact
  • Paragon Hall
  • Tceb
  • Qsncc
  • Seacon Square
  • Seacon Bangkae
  • TEA
  • TCEB
  • The Mall
  • The hub @zeer
  • Zeer Rangsit